م
عنوان اپیزود
مهمان
۰:۰۰
افروز مغزی

مهمان گُدار

افروز مغزی

وکیل، پژوهشگر حقوقی-اجتماعی، فعال حقوق بشر

افروز مغزی حقوق بشر وکیل دادگستری حقوق زنان کمپین یک میلیون امضا جنبش‌های اجتماعی عدالت انتقالی حقوق اقلیت‌ها جامعه‌شناسی حقوق حقوق خانواده حقوق کیفری پژوهشگر حقوقی دانشگاه هاروارد مؤسسه ماکس پلانک جامعه مدنی ایران
1 اپیزود در گُدار
1 پرونده

درباره مهمان

افروز مغزی وکیل، پژوهشگر حقوقی-اجتماعی و فعال حقوق بشر ایرانی است که حوزه اصلی فعالیت او بر حقوق بشر، جنبش‌های اجتماعی، حقوق زنان، حقوق اقلیت‌ها و رابطه میان حقوق، جامعه و سیاست متمرکز است. او دارای مدرک دکترای حقوق از دانشگاه مارتین لوتر هاله-ویتنبرگ در همکاری با مؤسسه ماکس پلانک برای انسان‌شناسی اجتماعی است و پیش‌تر در دانشگاه تهران، دانشگاه مازندران و دانشگاه کالج دوبلین تحصیل کرده است.

مغزی در ایران به‌عنوان وکیل دادگستری فعالیت می‌کرد و در پرونده‌های سیاسی، حقوق زنان، حقوق خانواده و پرونده‌های مرتبط با حقوق بشر وکالت برعهده داشت. او همچنین با نهادهای مدنی و کمپین‌های حقوقی از جمله «کمپین یک میلیون امضا» برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان همکاری کرده است. در جریان اعتراضات پس از انتخابات ۱۳۸۸ نیز از معترضان، روزنامه‌نگاران و خانواده‌های قربانیان دفاع حقوقی می‌کرد.

فعالیت‌های پژوهشی او بر موضوعاتی چون چندفرهنگی، حقوق اقلیت‌ها در اروپا، نابرابری جنسیتی در حقوق کیفری و خانواده، و نقش حقوق در جنبش‌های اجتماعی متمرکز بوده است. او در سال‌های اخیر به‌عنوان پژوهشگر مهمان و همکار علمی در مؤسسات مختلف بین‌المللی از جمله دانشگاه هاروارد، مؤسسه ماکس پلانک و دانشگاه گالوی فعالیت کرده و با نهادهای حقوق بشری سازمان ملل متحد و سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق بشر همکاری داشته است.

آثار و سخنرانی‌های افروز مغزی عمدتا به بررسی نسبت میان قانون، عدالت، جنسیت، کنشگری حقوقی و امکان‌های دادخواهی در جوامع اقتدارگرا می‌پردازد. او از جمله پژوهشگرانی است که تجربه عملی وکالت در ایران را با مطالعات نظری در حوزه حقوق و جامعه پیوند زده است.

1 اپیزود در گُدار

افروز مغزی در این گفت‌وگو به عادی‌سازی خشونت در فضای سیاسی و رسانه‌ای، تفاوت میان حقوق بشر و حقوق بشردوستانه، و چگونگی تبدیل قربانیان به اعداد و آمار می‌پردازد. بحث بر سر این است که چگونه جنگ و قطبی‌سازی سیاسی می‌توانند حساسیت نسبت به جان انسان‌ها را تضعیف کنند و چرا جنبش دادخواهی باید از حق حیات همه قربانیان، فارغ از هویت سیاسی آن‌ها، دفاع کند.