امین بزرگیان

درباره مهمان

امین بزرگیان جامعه‌شناس، نویسنده و پژوهشگر ایرانی است که آثار و تحلیل‌هایش عمدتاً بر زندگی روزمره، جنبش‌های اجتماعی، شهر، سیاست و تجربه زیسته در ایران معاصر متمرکز است. او دانش‌آموخته جامعه‌شناسی دانشگاه تهران است و در سال‌های اخیر به‌عنوان پژوهشگر دپارتمان مردم‌شناسی دانشگاه نیس فرانسه فعالیت فعالیت می‌کند.

بزرگیان فعالیت مطبوعاتی و سیاسی خود را از فضای دانشجویی و رسانه‌ای دهه هشتاد آغاز کرد. او در سال ۱۳۸۱ سردبیر روزنامه «گلستان ایران» بود؛ روزنامه‌ای که در فضای سیاسی و رسانه‌ای پس از دوم خرداد منتشر می‌شد و مدت کوتاهی بعد توقیف شد. در همان سال‌ها، به‌دلیل فعالیت‌های دانشجویی بازداشت شد و نامش در بیانیه‌ها و واکنش‌های انجمن‌های دانشجویی دانشگاه تهران مطرح بود.

در نوشته‌ها و سخنرانی‌های او، توجه به «امر روزمره» و تجربه اجتماعیِ زیستن در ایران جایگاهی محوری دارد. او می‌کوشد سیاست را نه فقط در سطح نهادهای رسمی یا رخدادهای کلان، بلکه در بدن، خیابان، خستگی جمعی، حافظه شهری و روابط اجتماعی دنبال کند. این رویکرد در کتاب‌هایی چون «ایده‌های خیابانی»، «جنبش خستگان»، «رستگاری در خیابان» و «مسئله رنج» نیز دیده می‌شود؛ آثاری که میان روایت اجتماعی، تفسیر سیاسی و مشاهده شهری حرکت می‌کنند.

بخش مهمی از تحلیل‌های بزرگیان به وضعیت طبقات فرودست، بحران نمایندگی سیاسی، تغییر شکل اعتراضات اجتماعی و تجربه فرسودگی سیاسی در جامعه ایران اختصاص دارد. نوشته‌ها و گفت‌وگوهایش معمولاً تلاشی برای فهم لایه‌های پنهان سیاست در زندگی روزمره‌اند؛ جایی که امر سیاسی دیگر فقط در ساختار قدرت یا سازمان‌های رسمی خلاصه نمی‌شود، بلکه در اشکال پراکنده زیستن، اعتراض، خشم و امید اجتماعی ظاهر می‌شود.