م
عنوان اپیزود
مهمان
۰:۰۰
سهند ایرانمهر

مهمان گُدار

سهند ایرانمهر

نویسنده، تحلیلگر اجتماعی، فعال سیاسی، فعال فرهنگی

سهند ایرانمهر تحلیلگر اجتماعی نویسنده ایرانی اندیشه سیاسی فلسفه سیاسی جامعه ایران فرهنگ سیاسی تاریخ اندیشه علوم اجتماعی پادکست فارسی دموکراسی طبقه متوسط فقر و نابرابری ایدئولوژی محافظه‌کاری مدرنیته تحلیل سیاسی
1 اپیزود در گُدار
1 پرونده

درباره مهمان

سهند ایرانمهر نویسنده، تحلیلگر اجتماعی و مفسر مسائل سیاسی و فرهنگی ایران است که در سال‌های اخیر از طریق یادداشت‌ها، گفت‌وگوها و فعالیت رسانه‌ای خود در میان مخاطبان فارسی‌زبان شناخته شده است. تمرکز اصلی کار او بر تحلیل پدیده‌های اجتماعی، فرهنگ سیاسی، تحولات فکری، تاریخ اندیشه و مسائل عمومی ایران معاصر است.

ایرانمهر در نوشته‌ها و گفتارهای خود کوشیده است میان مباحث نظری و مسائل روزمره جامعه ایران پیوند برقرار کند. آثار و تحلیل‌های او اغلب با رویکردی پرسش‌محور به موضوعاتی چون اعتماد اجتماعی، فقر، طبقه متوسط، ایدئولوژی، دموکراسی، محافظه‌کاری، کمونیسم، فمینیسم، مدرنیته و تحولات سیاسی معاصر می‌پردازند.

بخش مهمی از فعالیت رسانه‌ای او در قالب پادکست «سهند ایرانمهر» منتشر می‌شود؛ مجموعه‌ای که با تکیه بر منابع تاریخی، فلسفی و علوم اجتماعی، مفاهیم و مکاتب فکری را برای مخاطب عمومی بازخوانی می‌کند. این پادکست به موضوعات ادبی، اجتماعی، تاریخی و فلسفی اختصاص دارد و تلاش می‌کند مباحث پیچیده را در قالبی قابل‌فهم و مستند ارائه کند.

در شبکه‌های اجتماعی نیز ایرانمهر خود را نویسنده و تحلیلگری معرفی می‌کند که به جای داوری‌های شتاب‌زده، بر فهم مسائل و گفت‌وگو درباره آن‌ها تأکید دارد. رویکرد او بیش از آنکه معطوف به خبر روز باشد، بر تفسیر روندها و زمینه‌های تاریخی و اجتماعی تحولات متمرکز است.

1 اپیزود در گُدار

در این اپیزود، سهند ایران‌مهر با مرور تجربه زیسته خود در فضای مجازی از دوران وبلاگ‌ها تا شبکه‌های اجتماعی امروز، توضیح می‌دهد که چگونه این فضا به تدریج به سمت دو قطبی‌سازی و حذف گفت‌وگوی واقعی حرکت کرده است. او معتقد است کاربران در «اتاق‌های پژواک» گرفتار می‌شوند؛ جایی که فقط صداهای همسو شنیده می‌شود و همین امر به رادیکال‌تر شدن دیدگاه‌ها و افزایش خشونت کلامی می‌انجامد. ایران‌مهر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که الگوریتم‌ها به طور ساختاری محتوای تندتر و جنجالی‌تر را تقویت می‌کنند و در نتیجه، گفت‌وگوی منطقی کمتر دیده می‌شود. او در نهایت تأکید می‌کند که بازگشت به تعاملات واقعی و حفظ استقلال فکری، تنها راه مقابله با این چرخه است.