علی افشاری

علی افشاری از چهره‌های شناخته‌شده جنبش دانشجویی ایران در دهه هفتاد و از فعالان سیاسی جریان اصلاح‌طلبی دانشجویی است که نام او بیش از همه با دفتر تحکیم وحدت و فضای دانشگاهی دوران اصلاحات گره خورده است. او متولد قزوین است و تحصیلات خود را در رشته مهندسی صنایع در دانشگاه صنعتی امیرکبیر آغاز کرد؛ دانشگاهی که در سال‌های پس از دوم خرداد، یکی از مهم‌ترین کانون‌های سیاست دانشجویی در ایران بود. افشاری در همان دوره به عضویت انجمن اسلامی دانشجویان پلی‌تکنیک درآمد و بعدها به شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت راه یافت.

او در سال‌های پایانی دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد، از فعال‌ترین صداهای دانشجویی منتقد جمهوری اسلامی به شمار می‌رفت و چندین بار بازداشت شد. بخشی از شهرت او به ماجرای اعترافات تلویزیونی اجباری در دوران بازداشت بازمی‌گردد؛ رخدادی که بعدها خود او درباره فشارها، انفرادی طولانی‌مدت و روند اخذ این اعترافات توضیح داده است.

افشاری پس از خروج از ایران در میانه دهه هشتاد، فعالیت خود را بیشتر در حوزه تحلیل سیاسی، حقوق بشر، و پژوهش ادامه داد. او تحصیلاتش را در آمریکا پی گرفت و در دانشگاه جرج واشینگتن در رشته مهندسی سیستم‌ها به تحصیل پرداخت. در سال‌های بعد، نوشته‌ها و تحلیل‌هایش در رسانه‌های فارسی و انگلیسی‌زبان درباره سیاست ایران، جنبش‌های اجتماعی، اصلاح‌طلبی، گذار دموکراتیک، و تحولات جمهوری اسلامی منتشر شده است.

مسیر فکری افشاری از درون تجربه اصلاح‌طلبی دینی و جنبش دانشجویی آغاز شد، اما در طول زمان به مواضعی نزدیک‌تر به سکولاریسم سیاسی و دموکراسی‌خواهی تحول پیدا کرد. او همچنان از جمله چهره‌هایی است که تجربه زیسته‌اش از دانشگاه، زندان، مهاجرت و سیاست، بخشی از حافظه جنبش دانشجویی پس از انقلاب را نمایندگی می‌کند.